تبليغاتX
Image and video hosting by TinyPic ستیغ سخن
وبلاگ اختصاصی فرهنگسرای نصراله مردانی - شهرداری کازرون

حــافـــــظ خــوانــی

6 / 8 / 88

 

غزل (305)

به وقت گل شـدم از تـوبــه‌ی شـراب خـَجـِــل

کــه کـس مـبـــاد ز کـــردار نـاصـــواب خـَجـِــل

صـلاح مـا همـه دام ره ست و من زیـن بـحث

نـیـَـم ز شـاهد و سـاقی بـه هیـچ بـاب خـَجـِل

بـُـوَد کـه یـار نـرنـجـد ز مـا بـه خـُـلق کـریـم ؟!

کــه از ســـؤال مـلــــولـیـــم و از جـواب خـَجـِل

 

غزل (306)

اگـر بـه کـوی تـو بـاشـد مـرا مـجـال وصـول

رسـد بـه دولـت وصـل تـو کار مـن بـه اصول

قـــرار بـُـرده ز مـن آن دو نـرگـــس رعـنـــــا

فـــراغ بـرده ز مـن آن دو جـادوی مـکــحـول

چـو بـر در تـو مـن بـی نـــوای بــی زر و زور

بـه هـیــچ بـاب نـــــدارم ره خـروج و دخــول

کجا روم ؟ چه کنــم ؟ چاره از کجا جویـم ؟!

کـه گـشـتــه‌ام ز غــم جــور روزگـار مـلـــول

مـن شـکـسـتـه‌ی بـد حــــال زنـدگی یـابـم

در آن زمان که به تیغ غمـت شـوم مـقـتـول

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه نهم آبان 1388ساعت 19:34  توسط فرهنگسرای مردانی  |